Heroïneverslaving en MMT
De pijnstillende werking van opium, de grondstof voor morfine, is al sinds de oudheid bekend. Heroïne, een synthetisch morfinederivaat, werd voor het eerst ontwikkeld aan het eind van de 19e eeuw en toen als medicijn op de markt gebracht. Vrij snel werden de verslavende eigenschappen duidelijk.
In de 20e eeuw werd heroïne het voornaamste illegaal geproduceerde en verhandelde opiaat.Heroïne is in sterke mate verslavend: geschat wordt dat herhaalde blootstelling bij 1 op 3 tot 1 op 5 personen tot verslaving leidt. Methadon is in 1937 ontwikkeld en werd eerst ingezet als krachtige pijnstiller.
In 1964 behandelden Vincent Dole en Mary Niswander voor het eerst heroïneverslaafden met methadon: zij wisten hiermee de abstinentieverschijnselen bij het stoppen van heroïnegebruik te ondervangen, en de euforiserende werking van hernieuwd gebruik te blokkeren (Kreek& Vocci, 2002).
Op deze manier legden ze de basis voor de Methadone Maintenance Therapy (MMT), die aanvankelijk gezien werd als een tijdelijke behandeling, maar uitgroeide tot een langdurige onderhoudsbehandeling.
De effectieve dosering hiervoor ligt tussen 80 en 120 mg methadon per dag (Ward, Hall & Mattick 1999).
Comorbiditeit
De aanwezigheid van twee (of meer) stoornissen bij een patiënt. Het optreden van comorbiditeit doet onmiddellijk vragen rijzen over de mogelijke verbanden tussen deze stoornissen, zoals causaliteit, en invloed op prognose en behandeling (Kraemer, Wilson & Hayward, 2006).