Leren is reizen en spelen in netwerken
Leren : Reizen en spel
Elke reis is spel is leren. De essentie van de reis, het spel, en het leren is allemaal dezelfde: het gaat om het innemen van een ander perspectief. Geen wonder dat leren ook zo vaak in een reismetafoor wordt beschreven. Ook een artikel als dit is dan eigenlijk een reis. Mag ik u uitnodigen? De bestemming: het land van reizen en spelen, van intercultureel leren. De highlights: twee gedachtes tussen reizen, spelen en leren. Namelijk: spelen en leren zijn twee fundamentele mentale verwerkingsstrategieën die complementair aan elkaar zijn.
Als het aankomt op verbeter en vernieuwen , zijn er regelmatig vraagstukken waarvoor nog geen oplossing beschikbaar is. Deze vraagstukken vragen om leren: het ontwikkelen en toepassen van nieuwe kennis, om kennisproductiviteit. Dit type leren is onvoorspelbaar: de uitkomsten zijn nog niet bekend als je begint en zelfs het verloop is vooraf niet te overzien. Hoe richt je een leerproces in waarbij cliënten en medewerkers samen nieuwe kennis ontwikkelen en toepassen ten behoeve van vernieuwing? Wat geeft daarin houvast? In dit artikel beschrijven we elf ontwerpprincipes als houvast voor het vormgeven van zo’n innovatieve leerpraktijk.
Belangrijk voor het Zwarte Gat is het denken van Weick:
Weicks ideeën staan nogal eens loodrecht tegenover de overheersende ideeën. Zo stelt hij in zijn onderzoek niet de structuur van de organisatie, maar de handelende mensen centraal. Zij creëren door hun handelingen betekenis aan de werkelijkheid, wat tot uitdrukking wordt gebracht met de term ’sensemaking’. Deze term staat in schril contrast met de term besluitvorming. Immers: deze laatste term impliceert dat er bepaalde problemen, dan wel vragen zijn op te lossen. Weick daarentegen definieert het kernprobleem van organiseren als het stellen van de juiste vragen en het bepalen welke vragen ertoe doen. Dit leidt tot een fundamenteel andere organisatietheorie dan we gewend zijn. Weicks vindt dat organisaties zich veel meer moeten bezighouden met processen, in plaats van structuren.
Dus als het gaat over processen van organiseren gebruikt hij voorbeelden variëren van jazzorkesten tot vliegtuigongelukken, en hebben slechts gemeen dat mensen met elkaar organiseren. Op voorhand is er dus geen reden waarom zijn denken beter op het bedrijfsleven dan op de zorg van toepassing zou zijn.
Volgens hem bestaat er geen objectief waarneembare werkelijkheid en een theorie over organiseren moet hiermee rekening houden.
Organiseren is een proces waarbij mensen door middel van een wederzijds bevestigende dubbelzinnigheid reduceren door middel van een koppeling van elkaars gedrag. Organiseren is daarmee een sociaal proces van beïnvloeden en beïnvloed worden. Tijdens dit proces scheppen mensen door middel van zinvolle gedragskoppelingen langzamerhand een werkelijkheid. Dit gebeurt in een vier (door elkaar lopende) fasen. Ecologische veranderingen vormen een bron van de ‘enactable’ omgeving, het ruwe materiaal van ervaring door individuen. Uit de schier oneindige hoeveelheid variaties die optreden door ecologische veranderingen, worden sommige wel en sommige niet opgepikt door de leden van de organisatie. Dit proces, waarbij bepaalde veranderingen afgezonderd worden van de rest wordt ‘enactment’ genoemd. Enactment leidt als het ware tot een verbondenheid van een individu of groep mensen met de omgeving. De ‘enacted’ omgeving kan altijd op meerdere manieren worden geïnterpreteerd. Het interpretatieschema dat uiteindelijk (onbewust) wordt gebruikt leidt tot een selectie van de ‘enacted’ omgeving. Vervolgens worden de resultaten van de selectie opgeslagen in het geheugen, wat aangeduid wordt met de term retentie. Dit leidt tot een verdere vermindering van de dubbelzinnigheid, omdat aansluiting wordt gezocht bij de zogenaamde causale kaarten. Aangezien het organiseren plaatsvindt vanuit het perspectief van de leden van de organisatie en de werkelijkheid (zo die er is) het resultaat is van een interpretatieproces, waarbij dubbelzinnigheden worden gereduceerd, is het onmogelijk algemeen geldende uitspraken te doen over organisaties. Organisaties bestaan bij de gratie van de mensen door wie zij gevormd worden.
Artikel_2005_gillert_-_sustainable_development_by_changing_perspectives.pdf Artikel_2006_derksen_keursten__streumer_-_management_by_co-creation.pdf Artikel_2006_Keursten_ea_Leren_en_innoveren.pdf Artikel_2007_gillert__turpin_-_in_dialogue_about_diversity_training.pdf Artikel_2007_keursten_-_innovation_and_sustainable_development.pdf Artikel_2008_keursten_-_organiseren_en_leren.pdf Artikel_2008_Keursten_-_organiseren_en_leren_voor_duurzame_ontwikkeling.pdf De Man.pdf Leadership When Events Don.pdf Leernetwerken.pdf Leren_van_professionals_in_netwerken.pdf Managing the Unexpected.pdf Netwerken, zenuwstelsel van Dijk.pdf Organizing and the Process of Sensemaking.pdf