Onderzoeksvraag uit 2007
onderzoeksvraag, uit 2007!
1. Ervaringsdeskundigheid is een veel gehanteerd begrip en kan conceptueel grondig uitgebouwd worden. Veel van deze thematiek moet nog beschreven en onderzocht worden. De gedachten gaan uit naar:
- Hoe kan het concept –ervaringsdeskundigheid verder ontwikkeld worden: definiëring, reikwijdte, waarde etc. Welk aspect van ervaringsdeskundigheid verdient prioriteit als het over verdere ontwikkeling gaat in de verslavingszorg.
- Hoe verhouden zich ervaringsdeskundigheid en professionele deskundigheid ten opzichte van elkaar, waar kunnen ze elkaar versterken en in de mogelijke synthese een stevige impuls geven aan de verdere kwaliteitsverhoging en professionalisering van de branche
- Hoe kan ervaringsdeskundigheid als zelfstadig kennisdomein verder uitgebouwd worden binnen de verslavingszorg
- Als ervaringsdeskundigheid gesteund moet worden door aanvullende opleiding, welke eisen worden er dan aan gesteld. Welke scholingstrajecten zijn er denkbaar en realiseerbaar?
- Hoe wordt er ervaringsdeskundigheid gehanteerd bij standaardisering , verder (wetenschappelijk) onderzoek.
- Hoe kan vanuit ervaringsdeskundigheid de onderzoeks- en ontwikkelagenda mede bepaald worden, etc.
- Welke rol speelt ervaringsdeskundigheid in (na)scholing van professionals
Geachte heer Widdershoven,
Afgelopen week heb ik met uw secretaresse een afspraak gemaakt om woensdag a.s telefonisch contact te kunne leggen.
Ze heeft een half uur in uw agenda ingeruimd om , wat mij betreft de volgend vraag te bespreken:
Mede namens de stuurgroep Resultaten Scoren wil ik u de volgende vraag stellen :
- Bestaat er de mogelijkheid om bij het Caphri een onderzoeksvraag te deponeren omtrent de verdere conceptualisering van het begrip ervaringsdeskundigheid? -
Ik zal achtereen volgens netjes , zoals het hoort, motief , aanleiding en reden aangeven.
Motief om de vraag aan het Caphri , c.q. Universiteit van Maastricht, voor te leggen is dat er onderzocht gepubliceerd wordt vanuit en richting die de cliëntenbeweging inde verslavingszorg waarschijnlijk als een handschoen past. Zeker geien de recente publicatie van %Tineke Abma en mede vanwege de constructivistische invalshoek in Maastricht
Aanleiding voor de vraag is het gegeven dat de Nederlandse verslavingszorg al een fors aantal jaren een aanzienlijke professionaliseringsslag maakt. Vormgeven in het programma Resultaten Scoren. Sinds 1999 draait dit programma:
(cit.) …door permanente samen te werken met de wetenschap, biedt de verslavingszorg in Nederland het beste dat er beschikbaar is. Resultaten Scoren is het enige programma in de Nederlandse gezondheidszorg waarin op deze gestructureerde wijze wordt samengewerkt om kennis vanuit de wetenschap te vertalen naar de professionals en de kennis van de professionals te expliciteren om de practice based kennis wetenschappelijk te onderzoeken en verder te onderbouwen.
Resultaten Scoren richt zich op het ontwikkelen en implementeren van evidence based methodieken op het gebied van preventie, zorg, behandeling en sociale verslavingszorg aan patiënten met een verslavingsprobleem. De primaire doelgroep wordt gevormd door professionals en wetenschappers werkzaam in de verslavingszorg/GGZ.
Indirecte doelgroepen zijn de cliëntenraden, beroepsverenigingen, initieel- en postinitieel onderwijs…..(einde cit.)
reden: het project Resultaten Scoren gaat zijn derde tranche in, 2008-2009. Hierin zal voor het eerst inde geschiedenis van het project een tweetal onderzoeks –en ontwikkelingen vanuit cliënten perspectief uitgevoerd gaan worden. Deze lijnen zijn door de gezamenlijk cliëntenraden in de Nederlandse verslavingszorg geformuleerd.
1. Ervaringsdeskundigheid is een veel gehanteerd begrip en kan conceptueel grondig uitgebouwd worden. Veel van deze thematiek moet nog beschreven en onderzocht worden. De gedachten gaan uit naar:
- Hoe kan het concept –ervaringsdeskundigheid verder ontwikkeld worden: definiëring, reikwijdte, waarde etc. Welk aspect van ervaringsdeskundigheid verdient prioriteit als het over verdere ontwikkeling gaat in de verslavingszorg.
- hoe verhouden zich ervaringsdeskundigheid en professionele deskundigheid ten opzichte van elkaar, waar kunnen ze elkaar versterken en in de mogelijke synthese een stevige impuls geven aan de verdere kwaliteitsverhoging en professionalisering van de branche.
- Hoe kan ervaringsdeskundigheid als zelfstadig kennisdomein verder uitgebouwd worden binnen de verslavingszorg.
- Als ervaringsdeskundigheid gesteund moet worden door aanvullende opleiding, welke eisen worden er dan aan gesteld. Welke scholingstrajecten zijn er denkbaar en realiseerbaar?
- Hoe wordt er ervaringsdeskundigheid gehanteerd bij standaardisering , verder (wetenschappelijk) onderzoek.
- Hoe kan vanuit ervaringsdeskundigheid de onderzoeks- en ontwikkelagenda mede bepaald worden, etc.
- Welke rol speelt ervaringsdeskundigheid in (na)scholing van professionals.
2. Nazorg, maatschappelijk herstel, reïntegratie,; zijn termen die ieder gedeeltelijke lading dekken. Maar ieder voor zich teveel hulpverlenerjargon , en daarmee ook dit (agogisch)perspectief in zich bergen. de lading wordt nog het beste gedekt door de term: recovery oriented approaches/system De essentie is dat cliënten met minimale ondersteuning en maximale zelfstandigheid binnen hun mogelijkheden toewerken naar een volwaardige , autonome, zinvolle plek in de samenleving om als volwaardig burger te kunne participeren Wellicht moet er voor deze benadering een ander wordt gesmeed worden. Het gaat uiteindelijk om zelfstandigheid, (her)inrichting van het leven en de mogelijkheid tot verdere identiteitsontwikkeling.
Sinds het ontstaan van het netwerk cliëntenraden inde verslavingszorg is het ‘zwarte gat’, het stadium dat na behandeling intreedt, het moeilijkst te verteren en tevens belangrijkste onderwerp van ervaringsdeskundigen. Hoe kan er na behandeling op de levensterreinen wonen, werken, zinvolle dagbesteding/welzijn een soort ketenzorg gecreëerd worden. Ketens met als doel in het woud van instanties, organisaties, regelingen ervoor te zorgen dat er zo snel mogelijk een zo zelfstandig mogelijke plek in de samenleving wordt verworven binnen de individuele mogelijkheden van behandelde cliënten. In de ogen van de cliëntvertegenwoordigers kunnen de verslavingszorginstellingen daar een grote rol in spelen. Door vanaf het eerste behandelplan hier al de focus op te leggen. Daar vroegtijdig actie in te ondernemen en desnoods zelf nieuwe initiatieven te ontwikkelen. Niet met de bedoeling om alles zelf te ontwikkelen, maar door te opereren als een soort ketenregisseur. Waarbij andere maatschappelijke partijen nadrukkelijk ingezet worden. En niet te vergeten ervaringsdeskundigheid in de vorm van cliëntgestuurde projecten, zelfhulp etc.
Belangrijkste motief hiervoor is dat hiermee een groot deel van de recidive voorkomen zal kunnen worden.
Binnen Resultaten Scoren zou hiernaar op een aantal terreinen onderzoek naar gedaan kunnen worden en succesvolle aanpakken landelijk geïmplementeerd Bovendien zouden er in samenspraak en samenwerking met de cliëntenbeweging innovatieve benaderingen opgezet kunnen worden :
Er wordt gedacht aan
- Opsporen van best practices, (ook buiten de GGZ/vz branche)
- bevordering van cliëntgestuurde projecten in dit kader. bijvoorbeeld HEE-projecten, scholing voor ervaringsdeskundigen op dit terrein.
- Aansluiting zoeken bij huidige politiek ontwikkeling: bijv de ‘prachtwijken. mplementatie van succesvolle aanpakken over het hele land.
Nieuwe innovatieve projecten te ontwikkelen waarin een combinatie van (medische/therapeutische) behandeling en maatschappelijke integratie ontwikkeld worden
In het afgelopen half jaar heeft een aantal raden bij hun instelling een verzwaard advies ingediend waarin wordt gesteld dat deze aanpak, regie p het natraject gestalte te geven. Naar verwachting zullen er nog een aantal andere raden de komende tijd een dergelijk advies indienen.